Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Andersen. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Andersen. Pokaż wszystkie posty

piątek, 19 lutego 2021

Dzielny ołowiany żołnierzyk

No i znowu wrócił do mnie ołowiany żołnierzyk. Żeby się nie powtarzać, tym razem postanowiłem rozegrać to nieco inaczej i przedstawić historię w bardziej współczesnej scenerii. Do tego w tym konkretnym przypadku dostałem wersję oryginalnej opowieści mistrza od dręczenia dziecięcej psychiki, Hansa Christiana Andersena, mocno zmienioną.  

Tym razem nikt nie ginie w ogniu, a platoniczna miłość żołnierzyka zostaje odwzajemniona. I wszyscy żyli długo i szczęśliwie. Tekst obfituje w istotne dla rozwoju dzieci treści, jak zapewnia Wydawca, jednak ma się nijak do oryginału. Sam nie wiem czy to dobry pomysł. Z jednej strony oryginał jest mocno dołujący, z drugiej jest już częścią naszej kultury, a zmienianie sensów bajek i ich emocjonalne rozcieńczanie może być też szkodliwe. Tak czy siak, ja tu przecież tylko rysuję;) 

Cała przyjemność po mojej stronie!
















 Dzielny ołowiany żołnierzyk - 2021 Zero a Oito. Adaptacja tekstu Anna Oom.

Dziękuję wszystkim osobom z Wydawnictwa Zero a Oito za przyjemną współpracę. 

Książka została przygotowana dla Jeronimo Martins.



środa, 18 września 2019

Król jest nagi!

Niedawno pracowałem nad baśniami Andersena dla wydawnictwa SBM, które przygotowało mały zbiór utworów autora z krótkim opracowaniem dla klas 4-6.

Historia króla, który przechadza się nago przed całym królestwem, odkąd pamiętam, nie dawała mi spokoju i wydawała mi się jakoś pokrętnie logiczna, albo (strach się przyznać) głupia.

Oszuści wmawiają królowi oraz całej świcie, że ich nieistniejące, wspaniałe tkaniny dojrzeć może jedynie człowiek mądry, godny swojego stanowiska.
Zarówno król, jak i inni dworzanie niczego oczywiście nie widzą, boją się jednak do tego przyznać.
I w końcu władca, który w lustrze widział jedynie swój goły tyłek, wyrusza na spacer po czerwonym dywanie, aby wszyscy poddani mogli podziwiać jego nowy strój.
Zaraz... rzeczywiście myślał, że wśród poddanych ma samych mądrych, właściwie obsadzonych ludzi?
Naprawdę sądził (wierząc w istnienie owych szat), że nikt wśród obywateli nie zobaczy jego nagości? Przecież powinien założyć, że część społeczeństwa to skończeni idioci, którzy wg tego co mówili fałszywi krawcy, będą podziwiać jego niczym nie osłonięte krągłości. Dlaczego był gotów na takie poświęcenie? Głupi czy nie, był w końcu królem. Od czego ma doradców?;) Czy naprawdę musiał coś udowadniać i komu w zasadzie? Pewnie jak zwykle niepotrzebnie wnikam.

Oszuści dawno się zawinęli i tylko dziecko miało tyle odwagi, albo jeszcze więcej głupoty (wiadomo jak się to mogło skończyć) aby narazić się na gniew władcy i zawołać: Król jest nagi!
A w życiu jak to w życiu. Król jest goły, wszyscy to widzą i co? I nic.


 Ilustracja na rozkładówkę z tekstem.

środa, 24 lipca 2019

Na ziarnku grochu

Był sobie książę, który szukał żony. Wszystkie dziewczyny były super, ale ten chciał 100% księżniczkę, więc szukał dalej bez skutku. Los jednak podrzucił mu niespodziewanego gościa. Matka księciunia postanowiła przeprowadzić próbę. Pod całą górą materacy i kołder umieściła ziarnko grochu, aby sprawdzić czy jest tak delikatna jak prawdziwa księżniczka być powinna.
Rano okazuje się, że kandydatka nie zmrużyła w nocy oka! Do tego ma wyraźne siniaki od owego ziarnka grochu!

Straszne, prawda? Kto normalny chciałby za żonę tak delikatne stworzenie? Noc poślubna pewnie okazałaby się dla niej zabójcza.
W każdej bajce jest jednak ziarno prawdy. A było to tak. Zagubiona w czasie burzy księżniczka trafia do zamku księcia, który od pierwszego wejrzenia zakochuje się w dziewczynie. Matka robi swój mądry test, ale dziewczyna nie może zmrużyć oka przez... natrętną muchę. A siniaków dorobiła się polując na natręta i spadając ze stosu kołder na podłogę.. Skąd wiem? Ano przecież tam byłem i księżniczkę rysowałem!
Jedna z baśni ze zbioru utworów Andersena, dla wydawnictwa SBM.

piątek, 9 października 2015

Królowa Śniegu

Już nadchodzi... W ogrodzie robi się smutno.


Na szczęście w domku jest wesolutko i cieplutko:)